vrijdag 30 juni 2017

Een half jaar later


Ondertussen is het alweer een half jaar geleden dat ik begon met het slikken van een antidepressivum. Iets dat ik jarenlang niet had kunnen én willen bedenken. Helaas was mijn toestand eind vorig jaar zo beroerd dat ik overstag ging.

Gelukkig gaat het nu een stuk beter met mij. Niet alle dagen zijn halleluja maar over het algemeen was het een goed eerste deel van 2017. Ik heb de laatste maanden een ware inhaalslag gemaakt wat betreft leuke uitjes en afspraken die ik daarvoor steeds moest cancelen omdat ik me te ziek voelde. Ik heb weer vrienden gesproken die ik lange tijd niet had gezien en heb weer dingen kunnen doen waar ik blij van werd. Mijn agenda zat overvol maar ik heb er voornamelijk erg van genoten.

De absolute top was de vakantie naar Madeira. Mijn lief en ik logeerden een kleine week in een luxe hotel aan zee. Met onze huurauto crosten we over het eiland en zagen het vele moois wat Madeira te bieden heeft. De dag werd meestal afgesloten op een ligbedje aan het fraaie zwembad tussen de wuivende palmbomen. De zon scheen en de temperatuur was aangenaam, meer hadden we niet te wensen.

Ben ik zonder klachten sinds ik een antidepressivum slik? Helaas niet, stiekem had ik dat natuurlijk wel gehoopt. De huisarts die er jaren geleden maar over bleef zeuren dat mijn klachten waarschijnlijk zouden verdwijnen als ik aan de antidepressiva ging heeft geen gelijk gekregen. Jammer, ik had hem zijn gelijk graag gegund. Het verschil zit 'm voornamelijk in het feit dat ik nu niet meer het gevoel heb constant op een evenwichtsbalk te balanceren. Misschien is het wél zo dat doordat ik nu beter in mijn vel zit dat indirect een positieve invloed heeft op mijn lichamelijke gezondheid, of eigenlijk is dat meer wat ik hoop.

Het enige voordeel van de nare periodes is dat ik slanker ben dan ooit. Door mijn ziekzijn ben ik de afgelopen twee jaar bijna 10 kg afgevallen. Ik kon die kilo's gemakkelijk missen want eindelijk zit mijn BMI in het gezonde gedeelte en o wat ben ik daar blij mee! Maar 10 kg is voor mijn postuur dusdanig veel dat iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen het opvalt en er wat van zegt. Best veel personen reageren verbaasd als ik vertel dat ik niet aan de lijn heb gedaan -de keren dat ik dat wel deed viel ik sowieso nooit een gram af- maar dat het enkel en alleen kwam doordat ik me zo slecht voelde. Misschien een eyeopener voor diegene die denken dat het allemaal wel meevalt wat ik heb.

Maar ik wil niet meer zeuren, negatief of zielig doen. Het gaat goed met mij en ik hoop dat dat nog heel lang, of nog liever altijd zo blijft.

9 opmerkingen:

  1. Heerlijk dat het wat beter met je gaat. En dat je genoten hebt van een mooie vakantie. Zo blij voor je. Maar je bent ook realistisch. En je bent blij met hoe het nu gaat. Ik wens je nog heel veel van zulke prachtige momenten.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Frederique, we gaan er voor.

      Verwijderen
  2. Dit is fijn om te lezen in zo verre dat je nu weer wat kan ondernemen. Dat het scherpe randje van het zwarte gat er af is. Jammer genoeg is het niet op die manier een geneesmiddel dat het ook je lichamelijke ziekte aanpakt. Veel mensen blijven toch altijd wel wat ervan denken en oordelen, bij iedereen.
    Het gaat er om wat jij ervan vindt en ik ben echt super blij voor jou dat waar je nu bent gekomen.

    Liefs Debby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Debby, ik ben ook heel blij.

      Verwijderen
  3. Reacties
    1. Dankjewel. Hopelijk gaat het met jou ook snel beter.

      Verwijderen
  4. Fijn dat het beter met je gaat en die 10 kilo zijn mooi meegenomen (ook al is de aanleiding natuurlijk zwaar kl*te). Ik hoop dat de tweede helft van 2017 net zo mooi of nog mooier gaat worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Als je depressief of angstig bent is dit geen pretje. Ik spreek uit ervaring weet heel goed welke dingen dan door je hoofd spelen en dat is geen pretje. Ik heb antidepressiva even willen afbouwen, heb het er maar niet meer over;) ging echt niet. Ik probeer het maar te accepteren want zonder ging echt niet meer. Door oa een medicatie fout vorig jaar werd ik heel erg ziek in mijn hoofd. 4 maanden totdat ik er zelf achter kwam dat het weleens door de medicijnen kwam, overigens waren die voor de schildklier. Eergisteren kwam ik het volgende stuk tegen: https://www.trouw.nl/home/voelen-kon-ik-het-niet-meer~a77e99f7/
    Zo herkenbaar! Er zijn er zoveel en toch word er zoveel over gezwegen. Ook stichting stigma heeft veel herkenning . Sterkte en hopelijk gaat het uiteindelijk toch ook beter met je lichamelijke gezondheid hierdoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik zag laatst ergens een spreuk en direct dacht ik; Dit kan slaan op personen die altijd heel snel een mening over een ander hebben afgaand op wat ze (denken te) zien.

    "Je moet niet alles geloven wat je denkt".

    BeantwoordenVerwijderen