woensdag 28 december 2016

Inktzwart

Al zeker sinds eind oktober had ik last van een grieperig gevoel, slappe benen, hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Hoewel ik me een paar weken geleden al echt niet lekker voelde bleek het toch nog erger te kunnen. Dat maakte me angstig. Ik zwelg nu al regelmatig in zelfmedelijden, omdat ik me zo ziek voel, niks kan behalve op de bank hangen, maar God weet gaat het volgende week nog slechter, en bedenk ik me dan pas dat het deze week nog eens zo slecht niet ging.
Radeloos als ik was schraapte ik al mijn moed bij elkaar en besloot ik toch naar de huisarts te gaan. Misschien dat een kuurtje Prednison mij weer op de been zou helpen. Hoewel ik met lood in mijn schoenen zijn spreekkamer binnenging, bang dat hij (weer) erg negatief zou reageren bleek dat deze keer gelukkig mee te vallen. Ik begon aan een 10-daagse stootkuur Prednison en had het idee hier al snel wat baat bij te hebben. Niet dat ik opeens superfit rondhopte, maar ik voelde me wel wat minder ziek.


Maar hoewel ik lichamelijk wat overeind leek te krabbelen ging het in mijn hoofd steeds verder achteruit. Een bijwerking van de Prednison misschien? Dus maar afwachten of het zou verbeteren na het einde van de kuur. Maar het ging van kwaad tot erger. De Kerstdagen waren een ware hel. Ik was voortdurend angstig en in paniek. Een gevoel wat ik totaal niet kende. Wat als ik me zo altijd zou blijven voelen, als dit voortaan mijn leven zou zijn, ik zag geen licht meer aan het einde van de tunnel. Ik kreeg de gedachte en gevoelens in mijn hoofd maar niet om. Mijn Lief heeft me regelmatig moeten kalmeren, me vasthouden en moed ingepraat dat het niet altijd zo zou blijven. Waar zou ik zijn zonder hem...


Hoewel ik al 7 jaar tegen mezelf zeg dat ik geen antidepressiva wil slikken omdat ik het zonder wel red dacht ik nu: kom maar op met die pillen. Ik kan niet meer, ik geef me over. Ik heb me echt nog nooit zo slecht, angstig en in paniek gevoeld. Dus derde kerstdag zaten manlief en ik bij een vervangend (mijn huisarts had natuurlijk vakantie) huisarts om mijn verhaal te doen. Gelukkig was ze erg lief en begrijpend en legde alles goed uit. En nu zit ik hier geheel gedrogeerd dit stukje te typen. Gestart met een antidepressivum en ter overbrugging 'pammetjes' voor overdag en weer andere 'pammetjes' om te slapen. Ik heb me overgegeven, ik heb ook geen keus, ik trek het gewoon echt niet meer.


19 opmerkingen:

  1. Ik schrik van je bericht, wat heftig maar fijn dat je serieus genomen wordt.
    Kan ook niet anders met deze klachten.
    Hoop dat je duffer duffer dan duf gevoel beter voelt als al je paniek en angst.
    Klinkt voor mij wel als een heftige depressie, zei de leek of ervaringsdeskundige.
    Je er aan over geven is ook knokken, niet tegen maar met jezelf.
    Hoop dat je anti depressiva aan gaat slaan helaas duurt dit vaak wel even.
    Heel veel sterkte en dat het nieuwe jaar je heel veel beterschap en gezondheid mag schenken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel lieve Marga, heb de laatste dagen regelmatig aan jou moeten denken. Ik had werkelijk geen idee dat dit soort paniek en angstgevoelens je zo in een wurggreep kunnen nemen. Ik neem nu braaf de pillen die zijn voorgeschreven en probeer niet te denken over hoe het verder moet.

      Verwijderen
  2. Wat verschrikkelijk naar en heftig. Inderdaad, denk niet aan hoe het verder moet. Een dag tegelijk, een uur per keer. Doe wat lukt en laat liggen wat niet lukt. Soms zijn antidepressiva een geweldig redmiddel. Ik ben er zelf 16 jaar geleden letterlijk mee uit het ravijn geklommen en gelukkig nooit meer zo diep gevallen. Ik hoop dat het goed aanslaat en dat het leven weer behapbaar wordt. Liefs en xx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat vreselijk, helaas heel bekend bij mij. Overgeven is een sleutelwoord in deze maar ja hoe doe je dat. Op een dag heb je het door en krijg je meer lucht. Echt die dag komt weer! Heel veel sterkte van zo maar een lezer <3

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Marianne. Ik moet steeds tegen mezelf blijven zeggen dat die dag weer komt.

      Verwijderen
  4. Alleen maar fijn toch dat er medicatie is om je beter te laten voelen. Ik hoop oprecht dat je je snel beter gaat voelen. Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bij een depressie heb je het gevoel dat je met jezelf in gevecht bent en de strijd niet kunt winnen. Gedachten blijven malen, je komt terecht in een vicieuze cirkel. Ik hoop dat je snel baadt krijgt van de antidepressiva. Het is geen schande om ze te slikken. Veel mensen zullen het niet begrijpen. Maar dat geldt voor alles. Pas als je zelf iets hebt meegemaakt, kun je er over oordelen.
    Je bent een sterke vrouw en ik weet zeker dat je er weer bovenop komt. De weg omhoog is al begonnen.
    En houd je vooral niet altijd taai...
    Een dikke digitale pakkerd ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel lieve Mirjam, je weet het zoals altijd weer treffend te verwoorden. En 'pas als je zelf iets hebt meegemaakt kun je er over overdelen' is zó ontzettend waar! Door de jaren heen heb ik geleerd dat ik mijn mening al vaak heb moeten bijstellen en daar schaam ik me nu best wel voor.

      Verwijderen
  6. Wat vreselijk naar om te lezen. Goed dat je toch naar de huisarts bent gegaan. Ik hoop dat de medicijnen snel aanslaan en dat je je beter gaat voelen.Ik wens je voor het nieuwe jaar alle goeds.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Frederique (je alias Ronald Uil toverde wel een glimlach op mijn gezicht).

      Verwijderen
  7. De vorige reactie is van mij. Lastig reageren via een tablet.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik schrik hier van, wat vreselijk voor je zeg. Ik hoop dat je je snel beter gaat voelen. Om hulp vragen in welke vorm dan ook is goed van je. Denk aan je en dikke knuffel xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat naar dat je zo de eindejaarsperiode hebt beleefd. Ik hoop dat het je helpen zal!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat ontzettend rot om te lezen, ik had werkelijk geen idee! Via de digitale snelweg zend ik je een dikke knuf en wens je veel kracht toe

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat ontzettend rot om te lezen, ik had werkelijk geen idee! Via de digitale snelweg zend ik je een dikke knuf en wens je veel kracht toe

    BeantwoordenVerwijderen