zondag 23 oktober 2016

Ruilen?

In de 7 jaar dat ik ziek thuis ben heb ik in mijn familie en vriendenkring verscheidene tijdelijke lotgenoten gehad. Ik bedoel dan niet een lullig griepje maar serieuze shit waarbij je je een hele poos uit de roulatie bent.

De meest recente lotgenoot is een lieve vriendin die al wekenlang thuis zit met een ernstige darmontsteking. Het beter worden schiet maar niet op en ze raakt er zo langzamerhand een beetje hopeloos van. Toen ik onlangs bij haar ziekenbezoek was en zij vertelde dat ze laatste weken vaak aan mij had gedacht bleef ik de waterlanders maar nauwelijks de baas.
Haar opmerking dat ze nu zelf had ervaren dat ziek thuis zitten toch wel echt iets anders is dan vakantie vieren kwam onverwacht loeihard bij mij binnen. Ze vertelde dat ze nooit had beseft dat als je je zelfs te beroerd voelt om een boek te lezen omdat je alleen maar bezig bent met overleven, dat toch niet echt voelt als vakantie. En dat dan als klap op de vuurpijl er ook nog mensen zijn die menen te moeten opmerken dat ze wel met je zouden willen ruilen omdat je nu lekker ieder dag in de zon kunt zitten.
Au…
Een andere vriendin die een poos geleden opperde dat ze jaloers was op mijn lege agenda heb ik meteen voorgesteld te ruilen, graag zelfs. Maar dan wel het hele pakket, dus inclusief griepgevoel, pijn, energiegebrek en alle andere ellende, en dat dat dus betekent dat dan zo ongeveer je hele bucketlist linea recta de prullenbak in kan.
Hoewel zulke opmerkingen me nog steeds raken kan ik het ze eerlijk gezegd niet eens kwalijk nemen. Voordat ik chronisch ziek werd had ik zelf ook geen flauw benul.

14 opmerkingen:

  1. Mensen weten pas wat het is als ze zelf ziek worden en een tijd uit de roulatie zijn. Dan denken ze pas na. Alleen zij knappen op en jij niet. Aan de buitenkant is niets te zien. dan krijg je zulke opmerkingen.
    Hubbie was nooit ziek en toen raakte hij overspannen. Een half jaar heeft hij thuis gezeten. Iemand opperde toen dat hij het hem maar moest 'leren'. Een tijdje thuis zitten. Soms zou je iemand gewoon een mep verkopen.
    Hoe graag zou jij je leven anders inrichten. De energie hebben om leuke dingen te doen zonder uitgeteld op de bank te liggen en daardoor weer een tijdje uit de roulatie.
    Ik heb respect voor je hoe je met je situatie omgaat.

    Liefs en een dikke knuffel, Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Frederique, anderen mensen die niks mankeren weten het vaak allemaal zo goed. Ik heb ook wel eens de neiging gehad ze gewoon te slaan (in mijn hoofd dan, niet echt).

      Verwijderen
  2. Zo dacht ik voor mijn ziek zijn ook, schop onder je kont, niet zeuren maar in beweging komen, van op de bank zitten word je alleen maar zieker.
    Stiekem was ik jaloers op iemand die ziek was, ik was overbelast, moe en ging als een blind paard maar door en door.
    Jaloers omdat zij wel aan hun ziek zijn toe mochten geven en van zichzelf op de bank mochten zitten en niet meer alle ballen in de lucht hoefden te houden.
    En waar lees je niet dat je in beweging moet blijven en dingen moet blijven ondernemen als je ziek bent omdat dit zo goed voor je is.
    Dat is de goede raad die je dan ook krijgt evenals dat mensen baantjes gaan verzinnen die ik wel zou kunnen doen.
    Ik zie er niet ziek uit maar verzorgd en word chronisch overschat.
    En of het pijn doet, ook pijn van de eenzaamheid.
    Of ik met je wil ruilen? Van ruilen komt huilen en van niet ruilen ook.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je reactie Marga. Niet stom of vervelend bedoeld maar ik geloof dat ik met jou ook helemaal niet wil ruilen :P.

      Verwijderen
  3. Je kan pas weten waar je over praat als het je overkomt. En iedereen gaat ervan uit dat het hem/haar niet zal gebeuren. Ik denk een automatisme om je hoofd recht op je rug te kunnen blijven dragen maar bij sommige mensen lijkt zelfs een klein beetje inlevingsvermogen al teveel gevraagd. Dat doet zeer. Want in mijn hoofd wil ik heel veel en ik kan maar zo weinig...
    Dikke kus

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Mirjam, dat iedereen er zelden of nooit serieus rekening mee houdt dat hem/haar ook iets kan overkomen vind ik nog steeds best bijzonder.

      Verwijderen
  4. Wanneer vrienden zo over je denken doet dat absoluut pijn. Van 'vreemden' kan ik nog begrijpen dat ze zo reageren. Van vrienden kan ik begrijpen dat ze zich niet kunnen inleven in een situatie. Maar dat ze jouw ziek zijn eerder als 'vakantie vieren' zagen vind ik eigenlijk wel heel erg.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel. Ik denk dat mensen er gewoon niet bij stilstaan. Ze zien mij natuurlijk alleen als het goed gaat en niet als ik weer ziek, zwak en misselijk op de bank hang. Maar het was wel weer even een niet leuke eyeopener.

      Verwijderen
  5. Om die reden zie ik eigenlijk bijna niemand meer. Werd doodmoe van het niet-begrip dat je krijgt. Ik heb geen zin meer om de energie die er niet is in dit soort mensen te stoppen. Ik heb geen zin meer om uit te leggen of te verklaren.
    Nu zie ik heel af en toe een een paar mensen die het wel begrijpen. Dat voelt veel prettiger.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp je helemaal, de meeste mensen in mijn omgeving snappen het ook wel maar er blijven er altijd een paar over die erg hardleers zijn.

      Verwijderen
  6. Ik denk dat het op een bepaalde manier ook goed is om je te blijven herinneren dat mensen ook maar reageren vanuit hun eigen perspectief, hun eigen kennis van dat moment. Sommige dingen kwetsen wel, maar kun je anderen niet perse altijd kwalijk nemen. (Zelf ook onzichtbaar ziek).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad goed omdat jezelf daar af en toe aan te herinneren. De meeste mensen bedoelen het vaak zo kwaad niet.

      Verwijderen
  7. Poe, heftig. Kan me je verdriet helm goed voorstellen.

    BeantwoordenVerwijderen