donderdag 8 januari 2015

Bye bye

Ik loop al een poos met de gedachte om te stoppen met bloggen, over mijn ziek zijn is zo'n beetje alles wel gezegd en voor mijn gevoel val ik in herhaling. Het ging mij nooit om het schrijven op zich, ik had niet de ambitie om schrijfster te worden, mijn blog was vooral een uitlaatklep. Nu de struggle van  re-integratie, werk en UWV achter de rug is en ik wel gewend ben aan de situatie zoals die nu is voel ik steeds minder de behoefte heel mijn ziel en zaligheid met de rest van de wereld te delen.

Die rest van de wereld is de tweede reden dat ik stop met bloggen. Iedere dag lezen enkele honderden onbekenden mijn schrijfsels en dat voelt al een tijdje best ongemakkelijk. Wie zijn eigenlijk al die lezers die nooit iets van zich laten horen, dat vraag ik me serieus vaak af? Bovendien zijn er steeds meer personen in mijn naaste omgeving die mijn blog hebben ontdekt. Dat was nooit de bedoeling. Ik voel me daardoor belemmerd in mijn schrijven.
Echter de druppel was een reactie op het schrijfsel van gisteren, een artikel waarvan ik de impact nogal had onderschat maar waarbij ik nooit iemand heb willen kwetsen. De -natuurlijk anonieme- persoon die het volgende schreef mij blijkbaar wel: '…misschien moet die vrouw wel hardwerken i.p.v. te kunnen profiteren van een uitkering door ziekte te veinzen'. Het heeft mij zo diep geraakt dat ik direct besloot mijn hele blog van het internet te halen.
Gesteund door verschillende lieve blogvriendinnen die mij vroegen wat er aan de hand was besloot ik het gebeuren een dag te laten bezinken. Een van de suggesties was om de schrijfsels waarvan ik denk dat anderen daar wat aan hebben terug online te zetten. Dat vond ik een mooi plan dus daar ga ik eens goed over nadenken.
Maar dit is dus mijn allerlaatste schrijfsel. Ik wil iedereen bedanken voor het lezen, de lieve reacties, ik werd daar echt heel blij van, ze beurden mij op in tijden van shit. Ook ben ik erg blij dat ik een aantal medebloggers beter heb leren kennen, via mail of Facebook of soms zelfs irl. Ik hoop niet dat ons contact ophoudt nu ik stop met bloggen. Wie weet krijg ik ooit wel weer kriebels en plaats ik een update hoe het met me gaat, you never know.
Bye bye lieve allemaal xxx

22 opmerkingen:

  1. Wat een ontiegelijk vervelende manier van reageren heeft die anonieme lezer! En wat ontiegelijk jammer dat zij jou met haar harde oordeel zo kwetsen kan! Ik voel je pijn... alsof je zo'n ziekte verzint... Maar op je blog staat dat je anonieme reacties verwijdert, dus alsjeblieft Karin, wis haar reactie ook uit je hoofd! Het is zo zonde van je energie.
    Ik vind het absoluut jammer dat je blog nu niet meer leesbaar is, ik zocht regelmatig nog even iets terug. Ik zit nog middenin de strijd van reintegratie en UWV en ik grijp elke strohalm om daar goed uit te komen..
    Het is jouw blog en jouw keus, maar als je stopt mag ik je dan op een andere manier volgen?
    Het ga je goed meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat jammer dat je tot deze beslissing bent gekomen en wat een eikel van een reactie, en dan ook nog anoniem. Even een bericht voor die anonieme beter-weter:: Kom op zeg, wees dan een grote vent of vrouw en plaats zo'n idiote reactie dan ook met je naam. Makkelijk oordelen over een ander, alsof Karin het al niet moeilijk genoeg heeft om haar ziekte te accepteren. Denk je nu echt niet dat ze graag anders zou willen .. als het maar kon! Karin, ik ben je blog altijd blijven volgen en weet dat ik je een kanjer vind! Het ga je goed, wis deze nare reactie en geef je leven vorm op jouw manier en met jouw mogelijkheden!! Liefs Thea

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jammer dat het zo loopt maar ik begrijp je wel.Dank je wel voor al je fijne stukjes, voor jou was het een uitlaatklep en voor mij betekende het veel herkenning, daar heb ik veel aan gehad. Het allerbeste en hopelijk tot ziens, veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bloggen doe je voor jezelf en voor niemand anders en ben je er klaar mee dan is het goed. En het in de herhaling vallen herken ik bij mijzelf, ben op het ogenblik ook wel een beetje blog klaar. Ik hoop wel dat je je berichten niet vernietigd hebt, daar waren ze te mooi voor... Het ga je goed Karin en bedankt dat ik bij je mocht lezen en alleen jij voelt wat je voelt...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik volg je blog een hele tijd en heb bewondering voor de manier waarop jij met je gezondheidsproblemen omgaat. Chapeau, ik denk dat ik het niet zou kunnen....Ik heb veel aan jouw blog gehad en heb er ook vele dingen door bijgeleerd. Het ga je goed.... liesbet

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Toch had ik het anders aangepakt. Ik had de desbetreffende reactie veranderd in een groots uitgepakt compliment naar mezelf toe. Ik weiger mee te werken aan anonieme personen die voor de lol een medemens in de grond te willen trappen. Waarmee ik niet bedoel dat mijn manier béter is dan de jouwe, hij is alleen anders... Bij mij werkt het precies andersom. Als mensen me een compliment geven, kruip ik helemaal in mijn schulp. Met commentaar kan ik beter overweg, want dan kan ik mijn best getrainde spier gebruiken, en dat is mijn tong.
    Anonieme reacties zijn hetzelfde als terroristen. Ze plegen een aanslag, maar verbergen wel hun gezicht achter een doek. Wees een vent en kom voor je identiteit uit!

    Lieve, lieve Karin. Ik wou dat die laatste reactie je bespaard was gebleven. Je verdient het niet. Het positieve van je blog is dat het je een uitlaatklep gegeven heeft tijdens je ziekte. Je zit nu beter in je vel, je kan meer, voelt je beter...dat is een mooi moment om te stoppen. Omdat je niet vanwege het schrijven met je blog begonnen ben. Ik respecteer je besluit. Ook daar zijn ballen voor nodig. Die hebben vrouwen ook. Ze zitten gewoon wat hoger.
    Ik heb het altijd fijn gevonden om je blogs te lezen. Herkende me regelmatig in wat je schreef, wat mij weer een hart onder de riem stak. Ik was immers niet de enige met een `vervelend` lijf.
    Bedankt voor ons contact. Heb en houd het goed!
    Liefs en een knuffel,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jammer dat zo'n reactie de aanleiding is dat je stopt met bloggen. Ik snap wel dat het voor jou klaar is nu. Het was fijn om hier te lezen, de altijd openhartige verhalen, vaak met al dan niet cynische humor. Het is mooi dat je je ei hebt kwijt gekund op deze manier. Ik hoop uiteraard nog van je te blijven horen. Xx

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Lieve Karin,

    Ik heb niet altijd de woorden kunnen vinden om op je schrijfsels te reageren, maar ik heb je blog altijd met veel plezier en soms ook bewondering gelezen. Toen ik gisteren op je blog kwam en er geen schrijfsel meer te bekennen was, vreesde ik al dat het einde nabij was. Erg jammer, zeker ook de manier waarop. Dat neemt niet weg dat ik wel begrip heb voor je beslissing om te stoppen, hoe jammer ik dat ook vind.

    Karin, bedankt dat je ons allemaal een kijkje in je leven hebt gegeven en het gaat je goed!

    Liefs,
    Claudia

    BeantwoordenVerwijderen
  9. He wat jammer zeg, en dan door zo"n vervelend reactie..zonde hoor maar we fben met elkaar ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Zo jammer dat je stopt en dat een nare reactie de aanleiding is., Maar ik begrijp je wel. Ik heb zelf een keer mijn blog verwijderd door nare reacties.
    Maar het is jouw blog, jouw keuze, al is het wel een gemis.

    Ik wens je alle goeds en hoop dat je het bloggen weer een keer oppakt.

    Liefs en een knuffel, Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik begreep uit je bericht dat ik privé ontving dat je al veel langer met de gedachten speelde te stoppen. Ik ken dat gevoel, ook dat eng vinden van "wie leest er in vredesnaam allemaal mee"? Dat stukje snap ik. Heel goed.

    Ik vind het wel jammer dat een anoniem reagerende schijtlijster die iemand moedwillig kwetst op haar eigen blog, de reden was alles weg te halen en zo rigoureus te reageren. Ik had het haar niet gegund...

    Tuurlijk houden we contact, we gaan lekker door met WF en FB en wie weet zien we elkaar nog eens irl.

    xx



    BeantwoordenVerwijderen
  12. Jeetje Karin, wat een nare druppel is dat geweest. Ik begrijp je besluit maar ik vind het jammer dat het op deze manier moest. Zoals Mirjam zegt, het was fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die worstelt met een ' vervelend' lijf. Heel veel geluk en gezondheid gewenst en ik hoop je nog een keer ergens tegen te komen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Fijn om te zien dat berichten weer terug geplaats zijn, vooral voor mensen die herkenning zoeken.
    Er komt altijd een punt dat het klaar is en dat heb jij met je blog. Je richten op andere dingen in het leven. In je vorige post schreef je dat jij je goed voelt, dat is een mooie afsluiter en een mooi nieuw begin.

    Heel veel goeds!
    Lieve groetjes Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik zal je schrijfsels missen, maar begrijp je keuze goed. Jammer dat het zo'n nare reactie was die je de knoop deed doorhakken. Onbegrijpelijk, dat soort mensen...
    Ik wens je alle goeds voor in de toekomst!!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik ben zo'n lezer die maar zelden reageert. Ik vind het jammer dat je stopt maar kan goed begrijpen waarom. Dank voor de uitleg en fijn dat je de berichten laat staan. Het ga je goed! JBR

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Jammer idd. Lees je blog nog maar kort. Ik vind als je iets leest war je het total niet mee eens bent, jeniet moet reageren erop. Ieder heft zijnéhaar Eigen mening toch. maar jammer is het wel, erg jammer.
    Het allerbeste hoor en een hug!
    Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Jemig, kan me voorstellen dat je vreselijk bent geschrokken, wat een belachelijke reactie. Ik heb altijd genoten van je verhalen, ze waren openhartig en puur geschreven, gelukkig blijft een deel online. Het ga je goed, lieve groetjes Lila

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Onbegrijpelijk dat iemand zo'n gemene reactie kan achterlaten. Ik kan hierop alleen maar zeggen, trek het je niet aan. Diegene zijn mening is helemaal niks waard!

    Ik vind het heel erg jammer dat dit jouw laatste blogje is, maar ik begrijp je ook zeker. Fijn dat je de afgelopen jaren je blog als uitlaatklep hebt kunnen gebruiken. :) Ik heb je blog altijd met veel plezier gelezen en vind het knap dat jij ondanks je ziekte positief in het leven staat. Ik wens je heel erg veel geluk toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Jammer! Ik vond het juist zo inspirerend hoe je schreef over de strubbelingen. Toch begrijp ik je volkomen.
    Dan zeg ik maar: Dag!
    Kom je nog eens buurten op mijn blog?

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Ik had het al gezegd, ik begrijp je, MAAR IK MIS JE BLOG WEL. :-)
    Maaike

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ik kwam hier ook altijd graag lezen, misschien liet ik niet altijd een reactie achter. Zelf wou ik ook stoppen maar toch maar besloten om er terug wat energie in te steken. Misschien dat dat bij jou achter een tijdje ook terug zal gebeuren, wie weet. Voor de rest wens ik jou nog het allerbeste toe.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Ik kom nu voor het eerst op je blog, via een ander blog. En nu lees ik dit verhaal over een nare reaguurder. Het is zo'n bekend verschijnsel: mensen die anderen, uiteraard anoniem, online uitschelden, denigreren, belachelijk maken. Iedereen die zich in het openbaar kwetsbaar opstelt krijgt hier vroeg of laat mee te maken. Ik hoop dat alle positieve, steunende berichtjes genoeg tegenwicht geven voor dit ene negatieve. Dat, zoals anderen hier al terecht zeiden, totaal niet serieus te nemen is. Iemand die begint over doen alsof je ziek bent en maar moeten gaan werken, en dat niet eens in je gezicht durft te zeggen.... dat is een heel onvolwassen, empathieloos, waarschijnlijk verbitterd persoon. Ik hoop dat hij/zij zich nu schaamt.

    BeantwoordenVerwijderen