donderdag 18 december 2014

Boem is ho

Na een kort bezoek aan de supermarkt stap ik snel in mijn auto want het is koud en nat buiten. Terwijl ik in de auto mijn tas en boodschappen reorganiseer hoor en voel ik opeens BOEM. K*t er is iemand tegen mijn nog bijna nieuwe! auto gereden.

Trillend van de schrik stap ik uit en zie de jonge dader die ook net uit zijn auto stapt. Ik flip meteen en moet mijn uiterste best doen me te beheersen. Mijn auto is groot en wit, is het nou zo moeilijk om daar niet tegenaan te rijden?!? De brokkenpiloot praat als Gers Pardoel en heeft grote diamanten oorbellen en een pet op. Ik bedenk dat die pet met daaroverheen een capuchon met bontkraag zijn uitzicht heeft belemmerd tijdens het achteruitrijden, maar hou toch maar mijn mond. Gers loopt naar mijn auto en probeert relaxt de diepe krassen in mijn bumper weg te poetsen. Nee joh, jammer zeg, maar dit gaat echt niet lukken denk ik sarcastisch. Ik zeg dat we een schadeformulier moeten invullen waarop Gers antwoordt dat hij niet weet hoe dat moet en dat ie zijn vader ‘s avond wel langs zal sturen. Maar ik heb slechte ervaringen met lui die ’s avonds formulieren komen invullen: of ze kwamen helemaal niet, of hadden opeens een geheel ander versie van de aanrijding. In de miezerregen maak ik hem duidelijk dat hij nu hier en meteen gaat leren hoe je dat formulier invult. Hij stribbelt nog wat tegen maar langzaam dringt het tot Gers door dat er met mij niet valt te spotten.
De rest van de middag ben ik bezig met het regelen van allerlei gedoe omtrent de aanrijding. De ergste schrik is gezakt en ik besef dat ‘het maar blik is’ maar man wat haat ik dit soort toestanden.

18 opmerkingen:

  1. Wat balen :-( Groot gelijk dat je er op stond dat ie het schadeformulier meteen invulde. Sterkte met de stress! Ziek zijn maakt niet echt stressbestendig is mijn ervaring.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op de een of andere manier flip ik altijd meteen bij een aanrijding. Ik weet niet of andere daar ook last van hebben maar ik moet echt de grootst mogelijke moeite doen om rustig en aardig te blijven.

      Verwijderen
  2. Oei dat is ruk! Ik ken Gers Pardoel niet maar je omschrijving belooft weinig goed.
    Heb je er zelf niets aan overgehouden, kan best een klap in het lijf geven, zat je wel vast?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee ik zat nog niet in de gordel want ik was nog aan het rotzooien in mijn auto. Afgezien van wat hoofdpijn en de schrik lijken de gevolgen lichamelijk wel mee te vallen.

      Verwijderen
  3. ...zo zonde al die stress waar je niks voor terug krijgt en alleen maar bakken energie kost die je niet in de voorraad hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja precies, ik voel me best fit en energiek momenteel en ik wil niet dat dat door zoiets stoms wordt verpest.

      Verwijderen
  4. Oeh ik kan me voorstellen dat de schrik er even goed in zat! En daarbij is het ook gewoon hartstikke zonde van je auto natuurlijk!!
    Hopelijk wordt alles netjes opgelost..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het schadeformulier ligt al bij de verzekering en de afspraak voor reparatie staat reeds genoteerd. Dus komt vast goed.

      Verwijderen
  5. He verdorie. Maar je hebt het goed opgelost - nooit iemand weg laten gaan zonder formulieren in te vullen. En die boosheid komt doordat je al zoveel moeite hebt om alles 'in de klauw' te houden; als er dan iets onvoorspelbaars én potentieel gevaarlijks als een aanrijding gebeurd komen alle vechthormoontjes in actie.
    Ik heb het omgekeerde; ik word op het moment zelf superrelaxed (maar wel scherp) en ga daarna pas bibberen en huilen en boosworden en zo.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Sabine, dank voor je reactie. Gers was meteen na de aanrijding ook akelig relaxed dus misschien heeft hij later thuis ook wel zitten bibberen. Btw: leuke blog heb je!

      Verwijderen
  6. Hou op! Bij mij is de schade na vijf maanden touwtrekken net geregeld. Je hebt het heel goed aangepakt: je hebt je beheerst en het schadeformulier ingevuld!
    Ik schrok een beetje van de titel. Ik dacht: Karin zal toch niet een terugval hebben. Maar gelukkig ;-) het is je auto maar...
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sorry, het was niet mijn bedoeling je te laten schrikken. Met mij gaat het best goed en met de auto komt het ook wel weer goed.

      Verwijderen
  7. Balen zeg! Snap dat je even behoorlijk van slag was... :(

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oef, naar zeg! Gers was vast ook erg geschrokken, als jonge bestuurder. Goed dat jullie de formulieren hebben ingevuld, heeft ie dat meteen geleerd! Ik hoop dat het geen grote weerslag op je lijf heeft, sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Vreselijk he, ik kan daar ook zo slecht mee omgaan.:-(

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Super vervelend dat dit moest gebeuren. :( Het is maar blik, maar het is toch even schrikken en veel gedoe met formulieren invullen e.d..
    Je hebt het overigens wel op een leuke manier beschreven, Gers Pardoel, haha!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oei, dat is schrikken! Gelukkig maar dat je er zelf niet echt iets aan over hebt gehouden zeg. Ik geef je groot gelijk dat je alle administratie meteen hebt geregeld, hopelijk wordt het financieel gezien snel afgehandeld!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oh wat naar, maar wat goed van je dat je zo snel gehandeld hebt zeg!

    BeantwoordenVerwijderen