donderdag 23 oktober 2014

Het leed dat afrijden heet

Joepie de poepie, zoonlief is geslaagd voor zijn rijexamen. Ik word nog iedere morgen wakker met het fijne gevoel dat dat eindelijk is gelukt. Onze beide kinderen hebben nu een rijbewijs terwijl dat lange tijd een uitzichtloze missie leek.

Zoon en dochter hebben allebei een uitgebreid talentenpakket maar helaas zat autorijden daar niet bij. Er is mij eens uitgelegd dat er twee soorten mensen zijn die problemen hebben met het halen van hun rijbewijs en dat zijn a. heel slimme personen en b. creatievelingen. Nou, ik heb er dus van ieders één.
Op zijn achttiende begon zoon met rijlessen maar omdat de instructeur een nogal lomp tactloos exemplaar bleek, werd dit al snel een drama. Zoon stopte met lessen en wilde voorlopig niet opnieuw beginnen.
Toen dochter op haar zeventiende startte met autorijles had ik de illusie dat het bij haar wel beter zou gaan maar ook dat idee bleek nogal dom. Een tussentijdse toets na 10 maanden eindigde rampzalig. Dochter was in tranen want de examinator had er geen twijfel over laten bestaan dat haar autorijkunsten behoorlijk onder de maat waren. Geen ruimtelijk inzicht, slechte links- rechtsoriëntatie en zo meer. Ik vroeg me ondertussen vertwijfeld af hoe mijn kinders al die jaren hadden overleefd in het verkeer.
In de tussentijd slaagde er hele volkstammen na een lesje of 20. Maanden later begonnen met lessen, en toch al eerder een rijbewijs op zak. Man wat vond ik dat oneerlijk. Een tijd heb ik gedacht dat dochter nooit zou slagen. Dat alle tijd, frustratie en niet te vergeten heel veel geld voor niets zouden zijn geweest. Maar eindelijk was er een vriendelijke examinator die wel haar kwaliteiten zag. En godzijdank was ook deze week het geluk aan zoon zijn zijde. Man wat ben ik blij.

23 opmerkingen:

  1. Aha..ik heb geen rijbewijs (creatieveling) en mijn moeder ook niet. Oudste ook niet (heel slim) en tweede (creatieveling) begint er niet eens aan. Ik zeg altijd ik heb heel veel talenten maar auto rijden is er niet eentje van ;-)
    Gefeliciteerd met de zoon zijn rijbewijs!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je bent vast familie van mijn kinders :-p

      Verwijderen
  2. Gefeliciteerd! Mijn oudste dochter stelt de rijlessen maar steeds uit. Ik had gelukkig mijn rijbewijs in 1x :-))

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als je dochter er nog geen zin in heeft zou ik dat lekker zo laten. Het kan altijd nog toch.

      Verwijderen
  3. Pfff... ik stel het ook steeds maar uit. Naast dat het me te duur is, denk ik stiekem ook dat het me niet zo makkelijk af zal gaan. Ach ja, misschien ooit, haha!
    Gelukkig heeft je zoon het deze week gehaald! !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is inderdaad hartstikke duur. En jij hebt voorlopig nog een studenten-OV toch?

      Verwijderen
  4. Mijn moeder maakte 14 jaar geleden tegen mij de tactische opmerking: "Stop nou maar met rijlessen, want het lukt je toch nooit." Als ik een reden nodig heb om me ergens als een terrier in vast te bijten, was het dat wel ;-) Ik begrijp nu dat ik zoveel tijd nodig had omdat ik een creatieveling ben.
    Roos is heel intelligent en mag in december afrijden. Ik hoop maar dat ze net niet intelligent genoeg is om bij dat selecte gezelschap te horen, haha.
    Ik ben nog steeds blij dat ik het gehaald heb, laat staan als mijn kind het straks heeft. En jij bent dus twee keer zo blij :-))
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Alvast succes gewenst voor Roos. Niet alle slimme mensen zijn slecht in autorijden gelukkig.

      Verwijderen
  5. Hier een creaBea. Ik heb vijf keer afgereden. Ik ben geslaagd doordat ik een ongeluk kreeg (niet mijn schuld). Maar ik was wel mijn zenuwen kwijt. Nu vind ik auto rijden heerlijk.

    Fijn dat je kinderen geslaagd zijn.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geslaagd doordat je een ongeluk kreeg? Dat klinkt wel heel spannend...

      Verwijderen
    2. Ik was heel onzeker en nerveus. Ik zakte steeds op kruispunten. Liet de heel wereld voor gaan.
      "Zet je neus ervoor", zei mijn rij-instructeur. "Laat zien dat je voorrang hebt". En dat deed ik met mijn examen. Van links kwam een auto, ik kwam van rechts en reed het kruispunt op.
      De auto van links reed te hard en midden op het kruispunt kwam de klap.
      Ik heb met de examinator op de stoep gezeten. Om bij te
      komen. Ik dacht dat ik gezakt was. Maar toch verder gereden.

      Uiteindelijk was ik wel mijn zenuwen kwijt en reed goed. Ik was geslaagd! Niemand in mijn omgeving geloofde het. Zelfs Hubbie wilde eerst de papieren zien.
      Inmiddels heb ik alweer 24 jaar mijn rijbewijs. Er gaat echt een wereld voor je open.

      Een geluk bij een ongeluk. Echt waar!!

      Liefs Frederique

      Verwijderen
    3. Wat bijzonder! Bedankt voor je verhaal.

      Verwijderen
  6. Ooohhh, the memories... Wat een ellende was dat zeg. Schrale troost om na al die jaren te weten dat het dus of door mijn genialiteit of mijn creativiteit komt ;)
    Maar gefeliciteerd met zoonlief, ik kan me voorstellen dat je blij en trots bent!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Joeha, wat fijn! :)

    Ik heb er nog steeds geen eentje en zie het ook niet gebeuren, ondanks aandringen van manlief. Ik heb er niks mee, met verkeer en auto's en motors enzo.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb ook weinig met auto's en zo maar een rijbewijs is toch wel handig.

      Verwijderen
  8. Gefeliciteerd met je zoon!!!!
    En boem daar zijn mijn herinneringen weer van mijn rijexamen gelukkig was ik de tweede keer wel geslaagd.
    Ook ik had in het begin een vreemde botte snuiter van een instructeur en die werd afgewisseld met een die de wereld als een doedelzak zag, was ik klaar mee met de ene dag de een en de andere dag die ander. Gelukkig kreeg ik daarna een hele fijn instructeur die zijn vak verstond.
    En nu heb ik inmiddels al jaren geen auto meer gereden, hoop dat ik het ooit toch weer kan doen want autorijden is heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, blijkt nu dat er veel mensen zijn die slechte herinneringen hebben aan autorijles en rijexamen en zo meer. Hoop voor jou dat er ook nog eens aan autootje voor je komt.

      Verwijderen
  9. Ik kom hier dus ook even kijken.

    Ik wens hem vele veilige kilometers toe.

    Ook even je verhaal gelezen over je ziekte. Jemig, wat moeilijk lijkt me dat. Veel sterkte hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Karin alsnog gefeliciteerd. Zo zie je maar weer,het is van belang dat "kinderen" de juiste en correcte mensen tegenkomen. Dan gaat alles veel beter toch. Geen mensen die iemand de grond inboren. groetjes Lilian

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Gefeliciteerd! Fijn dat ze het toch gehaald hebben allebei!! :)
    Ik ben heel erg blij dat ik in één keer geslaagd ben. Hoewel ik het niet verwacht had, want het afrijden ging voor mijn gevoel rampzalig.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Van harte gefeliciteerd, ook wij kennen dat gevoel
    Maar onze dochter is zeer creatief en eigenlijk ook slim, dus dat was de reden������
    Maar inmiddels heeft ze dat papiertje/ kaartje al weer heel wat jaren.
    En hoop dat er voor jezelf betere tijden aanbreken, zodat je weer deel kunt nemen aan allerlei leuke dingen
    Mar

    BeantwoordenVerwijderen