zondag 12 oktober 2014

De huisarts en de zeurende kleuter

Sinds ik chronisch ziek ben zijn huisartsen en ik een slechte combi. In de praktijk waar ik ben ingeschreven werken er twee. Een exemplaar die al bijna 30 jaar mijn huisarts is -maar met wie sinds ik hem een brief schreef de communicatie lijkt te zijn verbeterd-  en een nieuwe jonge huisarts.

Ik was al een poos flink aan het hoesten, rochelen, piepen en zo meer, maar ondanks allerlei middeltjes ging dit van kwaad tot erger. Hierdoor sliep ik erg slecht en toen ik ook nog koortsig en ziek werd besloot ik dat hoog tijd werd voor wat stevigers.
Ik kwam terecht bij de jonge huisarts en vertelde mijn klacht. Door het slaapgebrek zag ik er uit als een zombie maar het maakte allemaal weinig indruk. Volgens hem was een luchtweginfectie altijd viraal en dat moet vanzelf goed komen… Ik heb geantwoord dat ik het stadium dat het vanzelf goed zou komen ondertussen was gepasseerd en dat ik daarom niet voor zijn neus zat. Afijn het werd een nogal pittig gesprek.
Ik heb er echt zo genoeg van te moeten uitleggen dat de drempel naar de praktijk al hoog genoeg is en dat als ik uiteindelijk de moed heb gehad om toch te gaan ik behoorlijk desparaat ben. Hij werd er niet warm of koud van. Dat ik wanhopig was bleek niet zijn probleem, daar kwam het in het kort op neer. Maar als ik per se een antibioticum wilde dan kon ik die krijgen, als ik er maar rekening mee hield dat het waarschijnlijk toch niet ging helpen. Ik voelde me een kleuter die zeurt om een snoepje.
Nu een enkele dagen verder ben ik gelukkig wel opgeknapt. Daar ben ik erg blij om. Maar van het bezoek aan de huisarts, daarvan heb ik nog steeds een kater.

25 opmerkingen:

  1. Oh dit is zo herkenbaar!!
    Ik ga ook pas naar de huisarts als ik al lang afgewacht heb of het soms vanzelf over gaat en ik alle huismiddeltjes/zelfmedicatie al heb geprobeerd.
    En dan nog word je meestal met een kluitje in het riet gestuurd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja stom is dat. Begrijpen die huisartsen niet dat als je eenmaal de beslissing hebt genomen te gaan dat je dan niet voor niets komt.

      Verwijderen
  2. Vreselijk he..ik ben vorige week ook weer geweest omdat ik een pijn in mijn buik heb, na vier jaar nog steeds op dezelfde plek. Het kwam volgens de huisarts omdat ik al die operaties had laten doen. Ehh laten doen..volgens mij had ik geen keus, en volgens hem had ik alle keus gehad maar ik had dus gekozen voor snijden..ik was helemaal verbijsterd..kreeg aan het eind van het liedje (3 kwartier..) een verwijzing voor een echo en bloedonderzoek mee want hij was dan toch ook wel geïnteresseerd waar de pijn vandaan kwam...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. "Ehh laten doen..." Toen jij flauwviel met je buikklachten (hoe lang is dat ondertussen geleden?) had je de ambulance best weg kunnen sturen toch....:-P Hoop wel dat er geen rare dingen uit de echo en bloedonderzoek komen. Sterkte!

      Verwijderen
  3. Wat vervelend dat ook die jonge gozer je niet echt serieus lijkt te nemen!
    Ik heb dat met mijn (oude) huisarts ook wel gehad, steeds afgewimpeld worden enzo. Tot ik na dik 2 maanden aanrommelen op zijn praktijk kwam in dusdanige staat dat hij direct de ambulance gebeld heeft. Dat heeft hem wel aangegrepen (gaf hij later ook zelf aan), dus vanaf dat moment nam hij me toch wel serieus...
    Ik heb nog geen ervaring met Belgische (huis)artsen, maar ik ben wel heel erg benieuwd..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Soms denk ik ook wel eens dat je bijna dood neer moet vallen voordat huisartsen actie ondernemen. Geen idee hoe de Belgische artsen zijn maar veel beroerder dan het exemplaar waarover ik schreef kan het niet zijn.

      Verwijderen
    2. Ik vermoed dat je, zowel bij Nederlandse als bij Belgische huisartsen, artsen hebt die de klachten van hun patiënt niet au serieux nemen. Net zoals je, zowel in Nederland als in België en elders, artsen hebben die voor de minste aandoening AB voorschrijven. Wij hebben gelukkig onze huisarts zelden nodig maar hij is zeer conservatief en terughoudend als het op voorschrijven van medicatie komt

      Verwijderen
  4. Ik heb ook een schurfthekel aan naar de huisarts gaan, en er moet ook behoorlijk wat aan de hand zijn met mij, wil ik naar hem of een van zijn soortgenoten toe gaan.
    Onbegrijpelijk dat je het voor jezelf bij een huisarts moet opnemen. Zo iemand hoort toch achter je te staan?
    In verhouding met een tijd geleden, ben je wel enorm vooruit gegaan: je bent de confrontatie aangegaan en een pittig gesprek gevoerd. Je bent een kei!
    Liefs en een knuffel,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Mirjam. Weet je wat ik nou nog het ergste vind? Dat ik eindelijk de moed had een gesprek aan te gaan met mijn oude huisarts, dat sindsdien de communicatie een stuk is verbeterd, maar dat ik bij die jonge huisarts weer terug bij af ben.

      Verwijderen
  5. Jammer dat je zo'n kolereiend bij ons vandaan komt, wij (huisarts en Laura en ik) zijn nl uit heel ander hout gesneden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat heb ik inderdaad al vaker gedacht, ik zou zo patiënt bij jullie willen worden.

      Verwijderen
  6. Oh echt verschrikkelijk he! Ik heb nog maar één keer een fijne huisarts gehad in mijn leven (en dat was helaas ook maar voor één jaar). Dus heel herkenbaar dit verhaal. Ik vind het wel super knap dat je gewoon tegen de huisarts in bent gegaan!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een aantal jaren geleden zou ik niet tegen hem zijn ingegaan. Tegenwoordig ben ik zo 'door de wol geverfd' dat ik mijn niet meer hou. Fijne huisartsen zijn helaas nogal zeldzaam.

      Verwijderen
  7. Zo een reactie is zeker vervelend. Sommige mensen hebben niet zo een hoog EQ ;) En snappen niet hoe kwetsbaar je als mens soms kan zijn. :) Gelukkig heb je gewoon goed je verhaal gedaan. Hij mag dan wel beweren dat het waarschijnlijk niet zou helpen... Maar dat weet je eigenlijk nooit echt. :) Dus goed dat je toch gewoon je medicijnen hebt gehad.

    Artsen weten ook niet alles. Goed dat je daarin goed je eigen gevoel volgt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig heeft het antibioticum wel geholpen maar dat is eigenlijk niet eens het belangrijkste. Het vervelendst is dat hij een huisarts is die niet gewoon aanvoelt hoe ik er in sta en dat ik al heel kwetsbaar ben.

      Verwijderen
  8. Wat is dit toch te triest voor woorden. Dat je als volwassen vrouw/mens zo behandeld wordt. En dat geloof ik dat je er helemaal mee klaar bent om elke keer maar weer uitleg te moeten geven. Het komt er gewoon op neer dat je nooit meer een verkoudheid of ziek kan worden want niks is meer serieus.
    Jouw gevoel kan ik begrijpen en ik kan de moed nog niet opbrengen om te gaan. Wilco en mijn ouders willen dat ik naar de huisarts ga maar ben bang dat ik tegen het zelfde aanloop als dat jij deed. En weet je lieve Karin ze zijn allemaal het zelfde hoor, er staat gewoon wat in je dossier waardoor dit allemaal gebeurd. Helaas!

    Fijn om te lezen dat de antibioticum wel helpt!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Erg hè Debby, dat je gewoon niet meer naar je huisarts durft omdat je bang bent niet serieus genomen te worden. Dan houdt het wel gewoon op. Ik heb me ook al eens afgevraagd of er een venstertje 'vervelende patiënt, snel deleten' opplopt als men mijn dossier opent maar tegelijkertijd kon ik me dat ook niet voorstellen.

      Verwijderen
  9. Poef, dat is niet fijn! Gelukkig heb ik die ervaring niet.
    Sterkte hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Echt heel erg frustrerend als je huisarts je niet serieus neemt. Ik snap overigens wel een beetje hoe dit komt (mijn moeder is doktersassistent). Er zijn echt mensen die bij het minste of geringste naar de huisarts gaan. Een simpele verkoudheid ofzo. Dus het is soms wel lastig in schatten voor de huisarts hoe serieus de klacht is. Maar het lijkt mij dat jij toch een hele duidelijke uitleg hebt gegeven en dat hij jou gewoon serieus had moeten nemen!!
    Gelukkig ben je inmiddels wel weer opgeknapt! :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was inderdaad geen simpele verkoudheid, ik was zelfs helemaal niet verkouden maar mijn luchtwegen zaten vol slijm en ik rochelde als een oud mannetje. Gelukkig heeft de antibiotica snel geholpen, de kater van het gesprek zit echter nog steeds in mijn hoofd.

      Verwijderen
    2. Dat kan ik me voorstellen. Echt heel rot. Zo hoor je je niet te voelen na een bezoek aan de huisarts!

      Verwijderen
  11. heel herkenbaar. Heel toevallig heb ik ook maar weer eens een afspraak gemaakt en mag ik morgen "op bezoek" bij de dokter. Ik probeer het ook altijd uit te stellen totdat het echt niet anders kan en kom er dan ook niet vaak. Dat lijkt mij ook reden genoeg om serieus genomen te worden eigenlijk. "Gelukkig" heeft onze huisarts vaak een dokter in opleiding om voor hem waar te nemen (zo ook morgen) en die willen nog wel eens meevallen maar ja het is wel iedere keer iemand anders.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat veel mensen pas gaan op het moment dat men vindt dat er iets moet gebeuren. Hoe dan ook, ik wens je morgen heel veel succes.

      Verwijderen
  12. Ai, wat een verhaal weer. Nu durf ik helemaal niet meer naar de huisarts. Ik kom er al bijna nooit en als ik ga word ik gedwongen door mijn moeder. :p Die is nu op vakantie maar dwingt me via Whatsapp om toch maar eens naar de huisarts te gaan met mijn klachten. Voornamelijk vermoeidheid, wat zal de huisarts daarmee doen? Waarschijnlijk niks...

    BeantwoordenVerwijderen