zaterdag 14 juni 2014

Liever


Liever was ik dit schrijfsel begonnen met te vertellen dat het weer beter gaat. Liever wil ik tegen mijn Lief zeggen dat ik een superdag had als hij na een dag hard werken thuis komt. Veel liever had ik nu lekker in de zon gewandeld in plaats van te hangen op de bank.       
Maar… aangezien ik dit blog ooit ben begonnen om mijn hart te luchten, en ik een slechte leugenaar ben: ik voel me nog steeds brak en zwak.

Omdat mijn rug ook nog steeds pijnlijk is ben ik ondertussen wel onder behandeling bij een fysiotherapeute. Niet dat zij het ineens beter kan toveren –was het maar waar- maar het idee dat er iemand naar mijn klachten luistert en probeert er wat aan te doen is fijn.
Ik weet verder niet wat ik moet doen om me beter te voelen behalve liggen en overleven.  Ik word daar langzamerhand best verdrietig van. Het is echt lang geleden dat ik door de Sjögren zo ben gevloerd. Eerlijk gezegd dacht ik dat dat verleden tijd was omdat ik veel minder verplichtingen heb en dus veel minder van mijn lichaam vraag. Blijkbaar werkt het toch niet zo.

Godzijdank is mijn agenda voornamelijk leeg en hoef ik er niet over na te denken hoe ik het een en ander ga overleven. Zoals een lotgenoot in een reactie op mijn vorige schrijfsel zei, het is weer ‘wachten tot het beter wordt tijd’.

15 opmerkingen:

  1. zet m op Lieverd, Komt echt vast goed xxx liefs Lin

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Linda, ooit komt het goed, duurt wel lang deze keer, begin een beetje ongeduldig te worden.

      Verwijderen
  2. Het moeilijkste vind ik zelf om te blijven accepteren dat mijn lijf niet doet wat ik wil. Mensen worden geopereerd, gaan naar huis, herstellen en zijn weer de oude. Ik wou dat dat bij ons ook kon! Het blijft vechten tegen de bierkaai. En je eraan overgeven helpt ook niet. Eigenlijk helpt er helemaal niks. En niks is verrekte weinig. Opgeven is geen optie, lieve Karin. Je moet door, altijd weer door, ook al zou je het liefst de pijp aan Maarten willen geven.
    Maar ik wed dat je hoofd sterker is dan je lijf. Hoe moeilijk het ook is: hou vol! Schrijf alles maar van je af. Ik hoop dat dat een beetje oplucht...
    Liefs, sterkte en een knuffel,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Mirjam, weet je, een hele tijd geleden schreef ik al eens een blogje over het feit dat mensen die tegelijk met mij ziek waren ondertussen al lang weer aan het werk zijn en hun leven hebben hervat. Ik (en jij ook) zitten nog steeds thuis. Het is zo moeilijk te accepteren dat dit voor altijd is, dat je niet kunt zeggen: even doorbijten nu, dan gaat het straks weer beter. Nee met dit stomme lijf moeten we de rest van ons leven doen.
      Opschrijven lucht inderdaad een beetje op, en ik verwonder me er nog steeds over dat er mensen zijn die deze shit willen lezen en er nog lief op reageren ook. Nogmaals dankjewel.

      Verwijderen
  3. Ik schreef iets en nu is het weg? Sta ik in je modereerlijstje?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee hoor, iedereen kan schrijven wat ie wil en jij al helemaal :-). Geen idee waar je berichtje is, ik zie het nergens, ook niet bij de spam.

      Verwijderen
  4. Dit is gewoon zo ontzettend moeilijk en kan mij voorstellen dat het je verdrietig maakt. Ik hoop dat je straks weer minder Sjögren klachten hebt en dat het nog langer weg blijft dan dat het nu deed.
    En gewoon van je af blijven schrijven, alle kleine beetje helpen toch om het wat dragelijker te maken.

    Sterkte!!!
    Liefs Debby

    *het duurde allemaal wat langer reactie geven, komt dat Wilco vakantie had en ik dan automatisch ook een beetje*

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Is altijd goed hoor Debby, geniet maar lekker van het vakantiegevoel!

      Verwijderen
  5. Ik kan me voorstellen dat je toch nog steeds naar de logica achter de klachten zoekt en dat het nog het moeilijkst is om te beseffen dat de sjogren zijn geheel eigen agenda heeft, of die van jou nu leeg is of vol.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hopelijk gaat de ‘wachten tot het beter wordt tijd’ snel voorbij en kun je Lief snel weer zeggen dat je een superdag hebt gehad!
    Tot die tijd veel sterkte en een dikke digitale knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Alles gaat voorbij, maar wachten duurt lang... Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Herkenbaar hoor. Super lang wachten tot je lichaam weer op hetzelfde enthousiaste level van je hoofd zit. Hang in there! x

    BeantwoordenVerwijderen