vrijdag 14 februari 2014

Ik ben superfit (achterhaald)

Eind januari schreef ik onderstaand blogje. Echter op de dag dat ik het ’s ochtends online wilde zetten voelde ik me toevallig niet zo lekker. Ik stelde het plaatsen uit totdat het weer beter zou gaan. Jammer, jammer, jammer, die dag kwam tot nu toe niet. Omdat ik het voor mijn persoonlijk archief graag toch in mijn lijstje heb staan gaat het schrijfsel, hoewel ondertussen dus achterhaald, alsnog online.

Ik schreef het al eens eerder maar ik kan het wel van de daken schreeuwen: ik ben superfit. Ik word wakker en voel me uitgeslapen i.p.v. brak. Mijn lijf voelt normaal, dat wil zeggen, ik voel niks. Geen duizelingen, hoofdpijn, rare bibbers of wiebelige benen. Wat voelt dat vreemd en ongewoon, niks voelen.
Ik ben de hele dag in de weer en mijn energie lijkt niet op te raken. Ik word er bijna hyper van. Mijn plannen zijn aan het eind van de dag allemaal gelukt en zelfs nog meer. Ik ben wel moe, maar weet waarvan. Ook ben ik afgekickt van paracetamol en andere zooi die me normaal gesproken overeind moet houden. Ik ben helemaal clean.
Al maanden geleden vroeg ik me af wanneer er weer eens een periode kwam dat ik me lichamelijk goed zou voelen. Het duurde zelfs zolang dat ik er niet meer in geloofde dat het ooit nog zou komen. Maar na mijn cruisevakantie ging het toch de goede kant op. Ik weet niet hoe lang deze periode zal duren en ik ga er ook niet over nadenken want dat heeft sowieso geen zin. Ik ga er nu vooral van genieten.

19 opmerkingen:

  1. Jeetje meid, ik lees/leef met je mee.
    Ik las je vorige column en het is heel goed van je dat je je
    grenzen aangeeft. Dat heb je echt nodig want mensen hebben weinig begrip tot zij zelf in een situatie zitten waarin zij medeleven willen krijgen van anderen.
    Dan hoop ik altijd maar dat ze een beetje zelfinzicht hebben over hoe zij zich in het verleden hebben opgesteld jegens andere mensen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Da's een goeie, hopen dat mensen die weinig begrip tonen zelfinzicht krijgen als ze zelf in een situatie zitten waarin zij medeleven willen krijgen. Ik heb namelijk het idee dat dat de mensen zijn die het hardst piepen.

      Verwijderen
  2. Ik word ook gauw hyper als het beter gaat...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo herkenbaar als het goed gaat, super fit, geen lichamelijke klachten om dan alles uit de dag te halen. Ja en dan heerlijk voldaan moe zijn.

    En dat heb je goed gezien niet over na denken over hoelang. Er met volle teugen van Genieten!
    Bij de grenzen van jezelf blijven, maar dat doe je gelukkig al!
    Want als ik het goed begrijp dan is het nog steeds zo, toch?

    Liefs Debby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik leer nog steeds bij in het stellen van mijn grenzen. Uiteindelijk komt het er op neer dat je soms/vaak gewoon egoïstisch moet zijn.

      Verwijderen
  4. Wat jammer, had het je graag gegund. Vraag is ging het echt beter of dacht je je beter? De teleurstelling is er vast niet minder om.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een rake opmerking. Gelukkig ging het een hele poos (de hele maand januari) echt goed met mij. Maar ik herken de situatie dat je zo graag wilt dat het goed gaat dat je het jezelf wijs maakt. Ik schreef daar als een een blogje over http://onzichtbaarziek.blogspot.nl/2011/09/ik-ben-bang.html
      Ook vandaag ging het niet best, maar ik denk er niet meer over na. Misschien gaat het morgen weer beter, ik zie wel.

      Verwijderen
  5. Dat klinkt als een heel fijn dagje. Heel erg rot alleen dat je je daarna niet meer zo gevoeld hebt. :(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het duurde gelukkig langer als een dagje, wel een hele maand!

      Verwijderen
    2. Ik hoop dat je snel weer zo'n maand hebt! Ik gun het je!

      Verwijderen
    3. Hoi Adinda, leuk dat je (weer) reageert. Hoe gaat het tegenwoordig met je, ik heb je gemist. Ik kwam zoëven tot de ontdekking dat ik je blog niet meer volg, geen idee hoe dat zo is gekomen. Ga vanaf nu weer wel bij je lezen.

      Verwijderen
  6. Een maand! Meid, dan blijkt het dus wel mogelijk te zijn. Niet de moed opgeven. Die periode komt vast weer terug. Al kun je je dat nu misschien niet voorstellen. Je moet er weer doorheen. En rot periodes duren altijd langer dan goede. En zo niet dan toch, in je hoofd... Blijf geloven in jezelf. Het belangrijkste is dat er mensen zijn die van je houden zoals je bent!
    liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankje Mirjam, ondanks dat het weer wat minder gaat is het gelukkig toch lekker rustig in mijn hoofd . Ik denk gewoon niet na over hoe het morgen zal zijn, of volgende week. Ik leef echt bij de dag.

      Verwijderen
  7. Ah, dat is jammer dat je nu weer in een mindere periode zit. Ik gun je zo graag alleen maar goede periodes.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Isis, leuk dat je weer terug bent van vakantie.

      Verwijderen
  8. Fijn dat je tenminste een goede maand gehad hebt, al is het wel balen dat het nu niet meer zo goed gaat...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Claudia, dankjewel voor je reactie. Net even op je blog rondgeneusd, leuke schrijfsel heb je!

      Verwijderen
  9. Wat fijn dat het even beter ging! Daar doe je weer nieuwe energie van op, lijkt me. Dat vind ik het moeilijkste aan mijn ziekte, ik voel me eigenlijk nooit een periode beter (hoogstens een paar uur).

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Was het weer vergeten blogje te lezen., beetje druk. Maar jij beschrijft het weer zoals geen ander dat kan. Ik ken het precies. Niks negatiefs voelen. En dan dender je door. Kon je het maar voorspellen, dan kun je ook plannen, maar helaas!!! Jouw klachten zijn een exacte kopie van de mijne en andersom wellicht. Weer dank voor je allesomvattende uitleg. Veel liefs Lilian.

    BeantwoordenVerwijderen