woensdag 27 november 2013

Ik verwijs u terug naar de huisarts...

Na bijna twee maanden wachten was gisteren eindelijk het onderzoek van de neuroloog. Ondertussen ben ik wel gewend aan dit soort wachttijden maar belachelijk blijft het zeker. Er was genoeg andere shit om me zorgen over te maken dus lukte het me redelijk er niet aan te denken.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, uit het onderzoek is niets gekomen. Alles was goed, zo ook het bloed. Nu had ik me daar wel op voorbereid (na vier jaar steeds kerngezond te worden verklaard weet ik beter) maar toch voelt het stom, als een soort van kater. Ik heb klachten, die komen toch ergens vandaan?

Bij het onderzoek, een EMG, werd de elektrische activiteit van de spieren en zenuwen gemeten. De assistente plakte eerst elektrodes op mijn been waardoor vervolgens elektrische schokjes werden gegeven. Degene die in de brochure heeft gezet dat dit niet vervelend is heeft het onderzoek vast nooit zelf ondergaan. Ik vond het echt heel naar. Daarna kwam de neuroloog zelf en deed naaldjes in de spieren met opnieuw de stroomstootjes. Dit leek enger maar was minder pijnlijk.

Maar goed, ofschoon de neuroloog de eerste keer aardig en bezorgd was, was ze nu vooral gehaast en kortaf. Ik kreeg te horen dat ik vooral blij moest zijn dat alles goed was. Ik heb haar maar meteen even uitgelegd dat ik niet blij wat omdat een ‘goede’ uitslag in dit geval sowieso niet tot de mogelijkheden behoorde. Op een neurologische afwijking zit natuurlijk niemand te wachten, echter op een onderzoek waar niets uit komt ook niet. De klachten verdwijnen er namelijk niet van. Helaas kreeg ik de indruk dat dat niet haar probleem was. “Ik verwijs u terug naar de huisarts” was haar reactie, …yeah…wat een origineel plan….L

14 opmerkingen:

  1. Dit is gewoon weer echt kl*te. Natuurlijk zit je nergens op te wachten, je wilt helemaal geen ziektes of wat dan ook. Je wilt antwoorden hebben op je klachten. De eerste keer wilde de neuroloog mij ook zo weer weg sturen, maar ja daar was ik het natuurlijk niet mee eens. Scan van de ruggengraat gehad. De vriendelijkheid was toen nog verder te vinden in haar.

    Ga je nu terug naar de HA of laat je het hier bij?
    Wat een gedoe allemaal.

    Dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Debby, nee ik laat het hier bij. Heb mijn buik al meteen weer vol.

      Verwijderen
  2. Tjemig, zeg!!

    Sterkte met verder zoeken, hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Moira, maar ik heb al een tijd geleden besloten om niet verder te zoeken. Dit was een uitzondering en dat is slecht bevallen.

      Verwijderen
  3. Idd héél vervelend onderzoek, ook ondergaan :-( geen fijn nieuws!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig ben ik niet de enige die het vervelend vond. Het voelde steeds alsof je een stroomdraad vast pakt. Echt niet leuk.

      Verwijderen
  4. Een EMG is inderdaad niet het leukste onderzoek wat je je kunt voorstellen, ik heb daar ook twee keer ervaring mee helaas. Maar voor jou is het waardeloos dat er na de onderzoeken niets naar voren kwam waar je iets aan hebt. En dan terug naar de huisarts, daar schiet je ook niets mee op, anders had hij het de eerste keer wel opgelost toen je daar kwam. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies wat je zegt Isis, alsof de huisarts het dan maar zelf moet oplossen. En twee keer een EMG, brrrrr, ik wou het bij deze ene keer laten.

      Verwijderen
  5. Je zou er een sik van krijgen he, van die dooddoeners als antwoorden! bah

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb een heel boekje met vol met die dooddoeners, en al een heel lang sik...

      Verwijderen