woensdag 28 augustus 2013

Slapende honden

Ruim een jaar geleden mocht ik bij een arbeidsdeskundige van het WUV (effen husselen) op de thee. Deze vertelde me dat ik voor één jaar arbeidsongeschikt werd verklaard maar dat ik ondertussen zou worden begeleid naar passend werk. Ik rolde bijna van mijn stoel toen ik het hoorde. Afgekeurd worden en toch op zoek moeten naar ander werk. We begrepen er niets van maar Lief en ik hadden het echt goed verstaan. Lief heeft toen aan de arbeidsdeskundige uitgelegd dat ik door alle toestanden op het randje van krankzinnigheid balanceerde. Het volgen van weer een nieuw traject was absoluut geen optie en als dat verplicht zou worden zou ik bedanken voor de uitkering. Vervolgens hoorde ik niets meer.

Ook zou ik na een jaar opnieuw worden gekeurd. Het WUV zag mijn situatie namelijk een stuk rooskleurig dan ik, er was volgens de verzekeringsarts goede hoop dat er verbetering zou optreden. Zelden zulke positivo's tegengekomen als bij deze instantie. Nu wacht ik al een tijdje op een oproep voor herkeuring maar tot op heden bleef het stil. En da’s wel zo lekker rustig voor het hoofd. Slapende honden moet je lekker laten slapen…
Bovendien heb ik een klein probleempje want mijn behandeld arts is met pensioen en zijn opvolger bleek een nachtmerrie. En dus volg ik momenteel geen enkele therapie of behandeling terwijl ze daar juist zo blij van worden bij het WUV. Dat je werkt aan je herstel. Nu heb ik de laatste jaren van alles geprobeerd zonder enig resultaat en daar ben ik echt mega-klaar mee. Ik ga niet opnieuw bedelen bij welke arts dan ook of hij/zij mijn klachten serieus wil nemen. Die periode heb ik afgesloten. Dus hopelijk slapen ze nog lekker lang door daar bij het WUV.

8 opmerkingen:

  1. Ojeetje.... maak je maar niet te veel zorgen over het W u V; dat zou wel eens je herstel kunnen belemmeren:)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. blijkbaar is het zoals hier, de controle-arts moet een bepaald quota halen,
    zoveel % van de arbeidsongeschikten moet hij terug aan het werk krijgen.
    maar als puntje bij paaltje komt is het toch altijd uw behandelende arts die het laatste woord heeft!
    veel succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit is niet abnormaal hoor, ik ken veel lotgenoten die geen oproep krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik hoop voor je dat het stil blijft, is ook beter voor je gemoedstoestand.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo zijn ze ja. Positief en een beetje dom. In mijn verslag stond op een paar regels afstand van elkaar "Herstel binnen een jaar is niet te verwachten" en "Herkeuring binnen een jaar". Nou die is er niet gekomen. Misschien omdat iedereen die in hetzelfde schuitje zit als ik in 2014 opnieuw moet? Soort van afscheidsritueel voordat we allemaal de bijstand in gaan, denk ik. Maar dat moet ik ook nog zien hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. He wat vervelend zeg, het geeft toch een onzekere situatie. Hier heb ik net een soort beroepentest gedaan, ach er kwam niets nieuws uit.
    Ik moest vooral op hoog niveau werken, hoogleraar, arts ...noem maar op. Een kleine opleiding zei de mevrouw heel opgewekt en dan was ik er ;-)))

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lekker laten dutten die slapende honden. Ze hebben al genoeg bloed onder je nagels vandaan gehaald. En tranen uit je ogen... Ik hoop van harte dat ze je "vergeten"!
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen