donderdag 8 augustus 2013

Oeps

Beste mijnheer de huisarts,

Voordat ik van wal steek wil ik nogmaals benadrukken dat ik erg blij ben dat je gereageerd hebt op mijn brief. Echter toen vorige week vrijdag de telefoon ging ben ik me werkelijk doodgeschrokken. Ik was er totaal niet op voorbereid dat er na bijna 2,5 maand nog een reactie zou komen. En zeker niet nadat ik enkele uren eerder mijn schrijfsel daarover online had gezet…
Omdat ik compleet was overdonderd begon ons gesprek een beetje raar. Van schrik kon ik niet meer rustig denken. Gelukkig werd dit gaande het gesprek beter. De dagen erna heb ik proberen terug te halen wat er allemaal is gezegd. Ik denk dat het meeste van wat in mijn brief stond is besproken. Ook heb ik kunnen uitleggen hoe het nu met mij gaat en wat ik verder nog kwijt wilde. Daar ben ik erg blij om, dat voelt goed.
Nadat ik de hoorn op de haak had gelegd wilde ik het bewuste schrijfsel zo snel mogelijk verwijderen. Maar dat had natuurlijk weinig zin meer. Het was wel een van de momenten dat ik me serieus afvroeg waarom ik zo nodig mijn hele gedachtegoed op dat enge grote web moet etaleren. God weet wie er allemaal meeleest, ik dus niet.
Eenmaal van de schrik bekomen bedacht ik me dat dit blog gaat over mijn gevoelens en mijn gedachten. Nooit bedoeld om iemand zwart te maken. Echter ik ontkom er niet aan dat sommige figuranten er wat bekaaid van afkomen. Daarvoor mijn excuses.
Maar even onder ons…heeft u misschien mijn blog ontdekt, of was het louter toeval?

19 opmerkingen:

  1. Wat ik mij afvraag is of je huisarts belt naar aanleiding van je stukje of juist toeval? Leest hij mee?
    Gewoon door blijven schrijven hoor!!
    Ik ben geloof ik op je weblog gekomen door de site van Tineke Veenstra. Onze dochter heeft ook zo'n vage ziekte, eerst heette het ITP maar inmiddels blijkt ITP een symptoom van SLE te zijn.
    Ik schrijf er overigens niet veel over.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is precies wat ik me ook afvraag. Maar volgens mij heeft een huisarts wel iets beters te doen dan blogjes lezen toch?

      Verwijderen
    2. Ik kan beamen dat huisartsen dat doen. Sterker nog: ik heb een keer op het spreekuur gezeten terwijl mijn huisarts - al zoekend naar de werking van een bepaald medicijn dat niet al te bekend is - op een blog uitkwam die mij wel ERG bekend voorkwam...

      Het is dus nooit uitgesloten, maar zoals hier al wordt vermeld: het is goed dat je nu een reactie hebt ontvangen en dat de lucht wat is geklaard! Genoeg mensen die hun huisarts ontwijken omdat het niet goed zit, ik vind dat altijd erg zorgelijk!

      Verwijderen
    3. Dat méén je niet Malu 8-0. Ik zou vuurrood worden en mezelf geen houding weten te geven. Hoe heb jij dat opgelost?

      Verwijderen
    4. Ik heb me maar héél erg van de domme gehouden en gezegd dat ik zelf eventueel wat informatie zou opsturen na afloop van het consult, dat zorgde er idd wel voor dat ze niet al te grondig ging lezen. Wist ff geen andere oplossing op dat moment :-D.

      Verwijderen
  2. Stel dat hij je blog gelezen heeft dan staat er in mijn ogen niks verkeerd op. Wat je zelf al schrijf je gevoel en je gedachten. Zo is het ook en niet anders. Je bent een mens die gevoelens heeft en die graag daarin serieus genomen wilt worden, wat ook je goed recht is. En daarbij wil je het van je afschrijven en waarschijnlijk ook steun erin krijgen van andere. Het is al zo een eenzaam iets.

    En als hij echt belt naar aanleiding van de brief, 2.5 later dat wel, dan is het wel netjes van hem. Ben je hierna er wel iets mee opgeschoten? Handiger omdat je dan niet met een mond vol tanden sta dat de assistente even een belletje had gedaan dat de HA zou bellen. Maar ja had is makkelijk gezegd naar afloop.

    Liefs Debby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik zat inderdaad met mijn mond vol tanden. Maar het heeft voor mij de lucht wel geklaard. Dus daar ben ik echt blij om.

      Verwijderen
  3. Ik denk niet dat huisartsen het hele www gaan afzoeken naar mogelijke patiënten ;) Fijn dat ie reageerde!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, maar misschien zijn assistente of praktijkondersteuner wel. Die hangen nog wel eens op het internet rond om blogjes te lezen ;p.

      Verwijderen
  4. Jeetje, ik zou me in dit geval ook kapot schrikken, hoor!! En het zit in mijn ziektebeeld om hem ervan te verdenken mijn schrijfseltjes te lezen.
    Het blijft een risico met bloggen: dat er mensen meelezen die je het allemaal liever niet zou vertellen irl.
    Sommige dingen zou ik an sich wel willen delen met bijvoorbeeld medebloggers, maar niet met sommige anderen. Ik houd nog wel een paar belangrijke verhalen achter op dit moment en dub er nog even over.

    Maar wat Debby zegt: je hebt niks verkeerd gezegd in mijn ogen!! Je hebt geen schuttingtaal gebruikt of onnodig kwetsende dingen gezegd. Ik vind dat we dit soort dingen moeten kunnen zeggen en niet ons ervoor schamen. Anderen behandelen ons niet goed, en dat is niet de schuld van de zieke!!

    Zeker omdat jij zo lijdt onder de ontkenning dat je iets mankeert. Dat je zo aan jezelf gaat twijfelen. Vreselijk lijkt me dat!!

    Ik vind het goed dat je je verhaal hebt gedaan!!
    Dat zouden meer mensen moeten doen:)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Moira, je woorden doen me goed!

      Verwijderen
    2. Graag gedaan hoor, en gemeend zijn die woorden!! Kop op!!

      Verwijderen
  5. Ik heb in Groningen in het ziekenhuis gelegen in verband met een wetenschappelijk onderzoek.
    Op een gegeven moment had ik een filmpje op mijn blog gezet gemaakt in het ziekenhuis. Na twee dagen kwam er iemand die mij wilde spreken of ik het filmpje eraf wilde halen want behandelingen mochten niet gefilmd worden. Wat bleek heel wat studenten lazen mijn blog en toen kwam het wel heel dichtbij. Ik heb toen per direct heel mijn blog verwijderd. Toen bedacht ik mij dat het mijn verhaal is op het blog en vanuit mijn standpunt gezien en gevoeld, ik niemand bewust kwets, ik met mijn blog ook iets naar de buitenwereld wil vertellen en besloot hem weer terug in de lucht te gooien. En als buitenstaander lees ik ook jou blog zo en vond ik het stukje van je totaal niet kwetsend maar geschreven vanuit jouzelf. En schrijven vanuit jezelf doe je bewonderenswaardig goed.
    Een heel verhaal maar je moet gewoon blijven schrijven en niks schrappen is mijn boodschap.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo hé, dat is schrikken. Maar dat studenten jouw en mijn blog lezen kan ik me wel iets bij voorstellen. Af en toe word ik benaderd door studenten of ik vragen wil beantwoorden over het een of ander. Zij struinen dus inderdaad het internet af met bepaalde zoektermen.

      Verwijderen
    2. En ook bedankt voor het compliment :-)

      Verwijderen
  6. Ik denk dat het gewoon een merkwaardige samenloop van omstandigheden is. Belangrijker is dat hij belde en een gesprek met je aanging. En wat nog als hij je blog wel heeft gelezen? Dan heeft het dus het juiste effect gehad want hij belde meteen!
    Dus eigenlijk heel positief dus.
    Maar dat je er compleet van slag door was kan ik me goed voorstellen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel merkwaardig hè? Maar inderdaad wel positief, zo had ik het nog niet bekeken. Dank je voor deze zienswijze.

      Verwijderen
  7. Of het nu toeval was of niet, je hebt een gesprek gehad en de lucht is misschien weer wat opgeklaard tussen jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik heb wel vaker meegemaakt dat hulpverleners mijn blog hadden gelezen toen ik op consult kwam. Iemand uit het revalidatie centrum, iemand van het UWV, etc. Ik heb er eigenlijk nooit problemen mee gehad. Ik heb weleens iets gewijzigd maar ik probeer dan ook geen mensen (onterecht) zwart te maken. Verder kies jij heel bewust wat je schrijft en zou ik me niet schuldig voelen hoor! Fijn dat de lucht nu ook geklaard is.

    xxx

    BeantwoordenVerwijderen