donderdag 23 mei 2013

(Klachten)brieven


De laatste maanden zijn er een aantal zaken niet zo soepel verlopen. De immunoloog waar ik zo blij mee was bleek opeens spoorloos. Daarvoor in de plaats kwam een arts die in alles het tegenovergestelde was van zijn voorganger. Het bracht mij terug bij af. Het zat me dwars. Ik besloot een brief naar de nieuwe arts te schrijven. Ik vertelde dat nu mijn emotie rondom de hele toestand is gezakt, ik veel beter zie dat zijn handelswijze niet correct is. Zoals verwacht kreeg ik geen reactie. Nu was dat ook niet perse de bedoeling. Een oplossing is niet voor handen want voor geen goud ga ik weer naar hem terug. Maar alleen al het schrijven van de brief luchtte me op.
Vervolgens stuurde ik een brief naar de apotheker. Ik schreef een zo objectief mogelijke weergave van de feiten met daarbij wat voor impact dat op mij had. De apotheker belde zowaar zelf terug. Hij wilde wederom het preferentiebeleid uitleggen waarop ik antwoordde dat ik dat ondertussen wel kon dromen. Kortom, het werd geen fijn gesprek. Geen excuses, niets van dat alles. Ik was er opnieuw een beetje van overstuur.
Omdat ik toch bezig was schreef ik ook een brief naar mijn huisarts. Hoewel ik mezelf wijs maakte dat het me niet meer boeit wat hij denkt weet ik diep in mijn hart dat dat wél zo is. Al ruim voor onze kinderen zijn geboren was hij mijn huisarts en ik was altijd erg blij met hem. Dus na de brief zo’n vijftig keer te hebben herschreven gaat de meest gekuiste versie vanmiddag op de bus. Geen idee wat hij er mee gaat doen, mij heeft het in ieder geval opgelucht.

15 opmerkingen:

  1. Wat goed van je! Ik heb een tijd terug een gesprek gehad met mijn huisarts, uitgelegd dat ik het idee had dat hij mij niet serieus nam. Dat vond hij heel vervelend om te horen , sindsdien verloopt alles wat soepeler.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb zo'n soort gesprek al eens met hem gehad, maar daar ben ik niets mee opgeschoten. Ik zat te huilen en hij vond dat ik maar eens moest nadenken over een antidepressivum. Mijn huisarts dacht toen nog dat mijn klachten op den duur vanzelf wel weer zouden verdwijnen. Maar dat is nu ruim 1,5 jaar geleden. Dus misschien dat hij ondertussen inziet dat hij geen gelijk heeft gekregen.

      Verwijderen
  2. Doe ik ook altijd, brieven schrijven. Ik hoop op een respons. Indien nee: dan zou ik misschien toch in overweging nemen een andere te zoeken.

    Sterkte, hou je taai!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Brieven schrijven, je gedachten op papier zetten helpt. Ik hoop eerlijk gezegd ook op respons maar ik denk eerlijk gezegd dat die kans niet zo groot is.

      Verwijderen
  3. Het lucht inderdaad op een brief schrijven en hoe en wat je voelt over alles. Natuurlijk hoop je wel op een reactie terug, dat is de eerste doel ervan. Later kom je er achter dat het een opluchting is. En je doet er alles aan wat je kan en dat alleen geeft een goed gevoel.

    Vreselijk dat met de HA vooral als het daarvoor zo anders was. Je zou denken dat hij je inmiddels ook al zou kennen van voor die tijd, dat er dan wat meer begrip is voor de situatie.

    Sterkte meid!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad Debby, dat denk ik dus ook. Deze huisarts kent me al mijn halve leven. Ik mankeerde zelden iets dus je zou toch denken dat als je wel met problemen komt hij je serieus neemt.

      Verwijderen
    2. Dat zou je inderdaad denken, dat hij het serieus neemt. Wat dat dan is dat ze zo kunnen veranderen? Een raadsel.

      Bij mij wat anders, in Nijmegen nooit geen klachten en werd als ik eens kwam serieus genomen. In Lobith de eerste HA nam mij niet serieus. Dan denk ik heb jij mij dossier wel gelezen of wat. En nu in Doesburg net zo. En dan kan ik praten als Brugman er veranderd er niets aan. Zo vermoeiend allemaal

      Verwijderen
  4. Ik ben trots op je! Goed zo, jij mag er zijn, gezien en gehoord worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het van je af schrijven kan echt goed doen. Zo ben ik in feite met een blog begonnen, door mijn echtscheiding. Ik vind het wel leuk dat je nog brieven schrijft want ik vermoed dat je evengoed een mail kunt sturen naar je dokter.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het van je af schrijven was bij mij ook ooit de reden dat ik ben begonnen met bloggen, het chronisch ziek worden.Ik heb wel overwogen om te mailen, maar een brief geeft mij een zekerde gevoel dat mijn boodschap ook werkelijk arriveert bij de betreffende persoon.

      Verwijderen
  6. Ik vind het ontzettend krachtig van je!!!
    Zo hou je voor jezelf ook een beetje de regie in eigen hand en weten ze dat jij je niet laat overrûlen, ondanks dat er tijdens een gesprek veel emoties opspelen.
    Via een brief kan je je soms beter verwoorden.
    Er zal niet altijd een verandering plaatsvinden, maar het lucht wel op.
    Wees trots op jezelf!!

    groetjes van Frederique
    http://frederiqueloveslife.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw wat goed van je! Kan me voorstellen dat het oplucht. Mijn huisarts heeft heel goed gereageerd toen ik liet weten dat ik me niet serieus genomen voelde. Ik hoop dat jouw huisarts na al die tijd ook wat beter kan reageren!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Laat maar van je horen en laat maar weten dat je geen nummer bent. Iedereen wil zich serieus genomen voelen en dat recht heb jij ook. Fijn dat alleen de brieven schrijven al opluchtte, want dat is één van de bedoelingen. Ik hoop dat er nu in de positieve zin iets gebeurd met je huisarts.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Groot gelijk dat je van je laat horen. Van alles altijd maar pikken en slikken wordt een mens niet vrolijk, en problemen lost het ook niet op. Ik hoop dat je niet teleurgesteld wordt door je huisarts, want dat zal je verdriet doen. Ik duim van harte voor je en hoop dat er iets positiefs uitkomt! Als iemand het verdient, ben jij het wel,
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen