vrijdag 3 mei 2013

Haar op je tanden

Nadat ik op de lagere school een stil verlegen meisje was ontpopte ik me op de middelbare school tot een goed gebekte puber. Ook de jaren daarna had ik snel mijn woordje klaar. Ergens zo rond het tijdstip dat ik moeder werd gingen de scherpe kantjes er vanaf. Langzaam transformeerde ik weer naar iemand die het allemaal wel best vond, ik ontdekte dat dat een stuk relaxter leefde.

Toen ik ziek werd hield ik noodgedwongen nog vaker mijn mond, ik had eenvoudigweg de energie niet meer om me ergens over op te winden. Maar juist sinds ik ziek ben, word ik soms zo onrechtvaardig behandeld dat de tijger in mij weer wakker wordt.

Omdat ik de diagnose CVS had mocht ik cognitieve gedragstherapie gaan volgen in Nijmegen. Hoewel het NKCV er een mooi verhaaltje omheen had verzonnen, kwam het er kort door de bocht gezegd gewoon op neer dat de vermoeidheid tussen je oren zat. Iedereen kon genezen als je maar genoeg je best deed. Dat dat mij niet lukte lag dus vooral aan mijzelf. Ja duh. Wat een discussies heb ik gevoerd met een van de behandeld psychologen. Ik werd er ’s nachts gillend van wakker.
Gedurende mijn poging tot re-integratie kreeg ik met verschillende werkcoaches te maken. Het zijn niet de prettigste herinneringen. Wat me misschien nog wel het meest heeft geraakt is dat er letterlijk werd gezegd dat ik een schop onder mijn kont nodig had. Op dat moment was ik furieus, later huilde ik tranen met tuiten.
En vorige week dus die toestand bij de apotheek. Ik ben ‘m daar ter plekke bijna of eerlijk gezegd helemaal geflipt. Ik kende mezelf niet meer terug. Blijkbaar groeien er als je chronisch ziek wordt vanzelf weer haar op je tanden.

20 opmerkingen:

  1. Het is altijd lastig om een balans te vinden daarin. Ik ben ook erg assertief, maar moet er voor waken dat het niet omslaat in "agressief". Hier merk ik dat ik relaxter ben/word. Gelukkig maar. Ik kon het mezelf soms erg lastig maken, móést overal op reageren en iets van vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn dat je wat relaxter bent,wordt. Het is niet dat je die 'dingen' dan niet meer ziet, maar in jezelf lach je ze uit.

      Verwijderen
  2. Een gedeelte van het schrijfsel is of ik het geschreven heb.
    Wat bij mijn vooral speelde toen ik ziek werd is dat ik er zo onzeker van werd. En daardoor bleef de tijger bestaan, elke keer weer als ik bij het UWV kwam.
    De onbegrip, vernedering en ongeloof dat nekt je echt en kost zoveel energie.

    En volgens mij maakt het niet uit hoe je reageert, rustig, kwaad, voor jezelf opkomen of noem maar op, hun hebben er toch wel een beeld van.

    Soms wordt je er gewoon moedeloos van.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt als een bus Debbie, ik word daar heel onzeker van. Sinds ik ziek ben is het met mijn zelfvertrouwen echt beroerd gesteld.

      Verwijderen
  3. Moeilijk he, ik denk wel eens geloven mensen nu echt dat je voor je lol zo moe bent, en dat je zelf geniet van het ziek zijn? Ik snap echt hoor, dat je helemaal flipt, alsof je tegen een muur blijft aanlopen.
    Nog even over Nijmegen..ze schijnen nu een methode te hebben ontwikkeld dat je geneest, uiteraard met cognitieve gedragstherapie...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies, ik vraag me ook vaak af of men denkt dat ik er zelf voor heb gekozen om ziek te worden. Of dat ik niet genoeg mijn best heb gedaan om weer terug te keren naar waar ik vandaan kwam.
      En dan dat hele NKCV....wat een verspilling van tijd, geld en energie.

      Verwijderen
  4. Ik denk dat als je ziek bent je juist haar op je tanden moet hebben, anders wordt je onder gesneeuwd. Ik merk het nu ook wel een beetje met de neurochirurg waar ik bij loop. alsof je een klein kind bent, nee daar moet ik ook tegenin gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad, ik voel me vaak ook een vervelende kleuter bij sommige specialisten.

      Verwijderen
  5. Op vit. B12 forum wordt er ook "heeeeeeel lovend" over dit centrum gesproken

    Niet dus.

    Mary

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Werkelijk? Moet ik toch ook eens even gaan gluren dan.

      Verwijderen
    2. je kan zoeken op vermoeidheidscentrum.

      Mary

      Verwijderen
  6. Hoi Karin, ik merk ook dat door de onzekerheid over je lijf je vertrouwen in jezelf minder is en dat je dus een bitch wordt om iemand maar niet te dicht bij te laten komen. Het is een soort bescherming van jezelf. Je zet een muurtje om je heen om niet weer gekwetst te worden. En dus flip je. En als je dan ook nog niet serieus wordt genomen en men je meteen in een hokje zet waarvan ze blijkbaar de deur keihard dicht hebben gegooid, blijven ze altijd zo naar je kijken. Je kunt in hun ogen niet veranderen, je bent zelf degene die alles veroorzaakt. Het is een domme, oneerlijke manier van mensen bekijken en beoordelen. Hou je taai, je doet het juist fantastisch vind ik. Wees maar een bitch, voor jezelf opkomen mag, nee MOET zelfs want een ander doet het niet hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sommige ziektebeelden worden door mensen niet begrepen en daarom kijken ze - of erger nog- behandelen ze je als een parasiet.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Verrekte jammer dat het nodig is, alsof een mens (met cvs) al niet genoeg aan zijn hoofd heeft ;-( Mij is ook cognitieve therapie aangeraden. Ik heb ze er vriendelijk voor bedankt. Mijn hoofd is altijd sterker geweest dan mijn lichaam, totdat het van de ene op de andere week instortte. Je zou er bijna agressief van worden... Laat je niet klein krijgen, dat zijn ze niet waard!
    Fijn weekend en liefs,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wel erg toch dat dat zo moet. Als je als patiënt niet voor jezelf opkomt loopt me helemaal over je heen.

      Verwijderen
  9. En daar komt nog bij dat heel wat specialisten gewoon over je heen kijken want zij zijn de messias (denken ze)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vind het best als ze denken dat ze de messias zijn, zolang ze dat dan ook kunnen waarmaken en je dus kunnen genezen. Helaas schort het hier nogal eens aan.

      Verwijderen