maandag 19 november 2012

Ik zet me daar dan overheen

Toen wij vorige week in het ziekenhuis zaten te wachten opperde Lief op cynische toon: "Als de dokter niets kan vinden is er dús niets aan de hand en gaan de klachten vanzelf over". Een dooddoener die natuurlijk aan alle kanten rammelt. Verdere uitleg overbodig. Sinds ik ziek ben hebben we meer van dit soort cynische opmerkingen verzameld. Gewoon om af en toe onze ellende te relativeren en de humor niet te verliezen.

Met stip op één staat de opmerking die een collega maakte toen ik na drie maanden thuis weer therapeutisch ging werken. Ik probeerde haar uit te leggen dat ik me echt niet goed voelde. Haar antwoord "dat heb ik ook zo vaak maar ik zet me daar dan  overheen" deed me beseffen dat niet iedereen begreep hoe erg ik mijn best had gedaan om overeind te blijven. Ik was voor even sprakeloos. Echter daardoor is het wel DE opmerking geworden waar hier thuis nog vaak mee wordt gegrapt.

Op twee staat: "Ga maar lekker op de bank zitten". Met de beste bedoelingen heeft Lief dit minstens honderd keer tegen mij gezegd totdat ik hem duidelijk maakte dat ik dat zinnetje echt nooit meer wilde horen. Ik wilde niet lekker op de bank zitten, ik wilde vooruit! Maar goed, ik kan het dus niet laten om hem er nu zelf mee te plagen.

Als je hier in huis zegt dat je ergens last van hebt (hoofdpijn, maagpijn of zelf in te vullen andere ellende) loop je het risico dat je als antwoord krijgt: "Dat heb ik ook, maar dan erger". Altijd fijn, die meelevende woorden ;p

Dan waren er nog de vreselijk irritante mensen die wel dachten te weten wat ik mankeerde. De vraag die ik in het eerste jaar van mijn ziek-zijn-zonder-diagnose meerdere keren hoorde en waar ik wel om kon gillen was: "Heb je geen burn-out, want als je dat hebt dan weet je dat zelf niet". Mwaaahhh, ik kan er nog steeds om gillen. Mijn antwoord op de opmerking van mijn lief deze week in de wachtkamer was dan ook: “Inderdaad, ik denk dat je een burn-out hebt” J.

13 opmerkingen:

  1. Heerlijk, va die enorme dooddoeners! Gelukkig kunnen jullie er zelf om lachen, probeer overal maar de humor van in te zien.

    Zo sla ik Vlam in elkaar als hij zegt: het is zoals het is.

    Gék word ik dan :S

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goedbedoeld of niet, je wordt er wel gek van. Mensen hebben tegenwoordig het inlevingsvermogen van een blok beton. Of ze hebben het idd erger dan jij. Zo kreeg ik eens de opmerking nadat wij ons tweede kindje waren verloren: Je hebt er gelukkig nóg één. Ik kon die persoon wel wat aandoen zo kwaad was ik. Ik vind het soms moeilijk om met dat soort dingen om te gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 'Je hebt er gelukkig nog een'?!?!? Mijn mond valt open van verbazing, knap dat je die persoon niet écht iets hebt aangedaan.

      Verwijderen
  3. Goh...waar ken ik dat toch van? Hoe meer je er aan denkt hoe erger het wordt..ken je die al?
    Of iedereen is wel eens moe, gewoon doorbijten...
    En de geweldigste leg je er maar bij neer...die mensen vraag ik altijd of ze dat zelf zouden kunnen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Op den duur kun je er niet meer mee lachen. Teveel is teveel. Laat ze maar zwansen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh, die commentaren/goede raad/dat inlevingsvermogen van anderen.....! Bij mij werd in maart 2010 iets in de richting van burnout vastgesteld. Waren we vlak erna met het werk van manlief een paar dagen weg, had ik het bij het afscheid moeilijk omdat ik moe was, afscheid moest nemen van iemand die mij die dagen deels opgevangen had (ervaringsdeskundige!), zegt man's secretaresse: "ach, we houden toch van je!". Dit soort opmerkingen die nergens op slaan, net als "je moet niet al het leed van de wereld op je schouders nemen" enzo, daar schiet je niet mee op! Toch, ik heb zelf ook al eens zo'n stomme opmerking gemaakt wat ik veel later pas besefte. Wij weten allemala dat je dat soort opmerkingen van je af moet laten glijden, maar ze doen je vaak toch wat! Bah! Ingrid, een redelijk nieuwe meelezer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ingrid, leuk dat je reageert! Ik besef maar al te goed dat ik in het verleden vast ook wel verkeerde opmerkingen heb geplaatst (en misschien nog wel doe). En dat de meeste mensen het in principe goed bedoelen maar soms had ik er gewoon zo genoeg van.

      Verwijderen
  6. Ik kan me HELEMAAL in je blog vinden. Ik kamp precies met dezelfde problemen. Loop iedere dag opnieuw tegen dezelfde vermoeidheid aan. Zitten op een bank is niet "lekker" tenzij je het een en ander gedaan hebt, en voldaan kan zuchten: "zo, hè hè, ff zitten."

    Geef nooit de moed op en het allerbeste medicijn is en blijft: blijven lachen :-) Sterkte.

    Ik heb je toegevoegd aan mijn blogroll. Als je dat niet prettig vindt, wil je het me dan laten weten?
    Groetjes, Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee joh, is helemaal goed hoor. Ik zag mezelf net al staan ;p.

      Verwijderen
  7. Of: 'en heb je ook (al) werk (inmiddels)???''er komt vast wel iets op je pad' (arbeid macht frei???)
    ' wanneer komt de tweede?' (bemoeials)
    (met zo'n bezorgd ondertoontje);'hoe is het nu toch met je?'(zelfde als altijd tr*t)
    'wat doe je toch de hele dag thuis alleen?'(met mijn tenen spelen)

    Ook allemaal zo'n k*tvragen/opmerkingen.

    Ik zal dus nooit meer werken.... tenzij er een fantastisch wondermiddel komt. We wachten het geduldig af, natuurlijk. Zodat ik 'fijn' kan gaan werken.... grrrr....

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ratste opmerking ooit na weghalen niet goed vrucht narcose zat nog in mijn lijf volgende keer beter.
    En met me zijn de ongelukkige zingen niet aan te slepen die van ik ben moe maar zet me erover heen hoor ik heel vaak.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Eentje waar ik echt niet tegen kan: Het gaat om je gezondheid toch / Je gezondheid is het belangrijkste.
    Maar ondertussen geloven de mensen die dat zeggen daar vaak overduidelijk zelf niet in!

    BeantwoordenVerwijderen